Stwórz własną społeczność   WITAMINA B17-SZANSA W LECZENIU NOWOTWORÓW   Rejestracja Zaloguj się  




  Dodaj wpis
Witamina C i medycyna ortomolekularna
Dodał: hendrix 2010-06-16 18:20


ze strony :
http://www.pozytywnewibracje.com.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=863&Itemid=28



Witamina C i medycyna ortomolekularna

noblista w dziedzinie chemii (1954) i laureat nagrody pokojowej za kampanię przeciw próbom z bronią jądrową (1962). Propagatorem medycyny ortomolekularnej w naszym kraju był prof. Julian Aleksandrowicz (1908 - 1988) - lekarz, hematolog, dr n. med., od 1952 roku profesor i kierownik Kliniki Hematologicznej Instytutu Medycyny Wewnętrznej AM w Krakowie.

Medycyna ortomolekularna skupia się na stosowaniu substancji niezbędnych do życia, do których należą: biopierwiastki, witaminy, aminokwasy, niezbędne substancje witaminopochodne, związki tłuszczowe. (Chociaż biopierwiastki są „modnym" tematem w medycynie, niewielu lekarzy ma wiedzę wykraczającą poza obiegowe opinie. A medycyna ortomolekularna odkrywa ogromne możliwości lecznicze i wspomagające leczenie, tkwiące w substancjach naturalnych, zwłaszcza w witaminach i minerałach!) Celem medycyny ortomolekularnej jest zapobieganie chorobom, przedłużenie życia, poprawienie stanu zdrowia i jakości życia, integracja psychiki i ciała. Łączy ona profilaktykę schorzeń i ich leczenie w jeden nierozłączny system. Zakłada, że możliwa jest pomoc pacjentom w bardzo zaawansowanych stadiach choroby, nawet tych uznanych za nieuleczalne. Medycyna ortomolekularna wychodzi z założenia, iż mechanizmy zdrowia i mechanizmy choroby są ze sobą ściśle powiązane, a zmiany w procesach biochemicznych komórki zaczynaj ą, się o wiele wcześniej, niż rozwiną się wyraźne objawy choroby w obszarze danego narządu. Podstawowym elementem pomocy medycznej jest system regulacji z zastosowaniem minerałów (biopierwiastków).

Dawki dzienne witaminy C - gdzie jest prawda?

Do jednych z podstawowych substancji stosowanych w medycynie ortomolekularnej należy witamina C. Bez wątpienia jest ona niezbędnym składnikiem pożywienia, aktywnie resorbowanym, rozpuszczalnym w wodzie, a więc i w płynach ustrojowych. Potrzebuje jej nie tylko organizm człowieka, ale też organizmy zwierząt. Udowodniono, że w warunkach stresu ssaki syntetyzują witaminę C w ilości kilku gramów. Co ciekawe, drapieżniki mogą wyprodukować nawet 10 g witaminy C na 70 kg wagi ciała dziennie! A nasze domowe zwierzaki? Organizm psa ważącego ok. 35 kg syntetyzuje dziennie 5 mg tej witaminy na l kg swojego ciała, a w stanie silnego stresu - 40 mg (1,4 g)! Podobne ilości produkuje organizm kota o wadze ok. 10 kg.
Witamina C uczestniczy w wielu reakcjach przemiany materii w organizmie, takich jak: metabolizm energetyczny komórki, synteza kolagenu i substancji międzykomórkowej (ważne w regeneracji tkanek, rozwoju chrząstki, kości, zębów, zachowania elastyczności włosowatych naczyń krwionośnych), synteza karnityny (potrzebnej organizmowi do transportu kwasów tłuszczowych do mitochondriów), synteza noradrenaliny i neuropeptydów działających w systemie nerwowym. Witamina C wzmaga wchłanianie i dostępność żelaza, pobudza procesy odtruwania organizmu, nasila syntezę immunoglobulin działając immunostymulująco, zapobiega odkładaniu się cholesterolu w ścianach naczyń krwionośnych, wzmaga tworzenie krwinek, przyspiesza gojenie ran. A naczelnym jej zadaniem jest likwidacja tzw. wolnych rodników.
Najsilniej działa w obecności żelaza, miedzi, cynku, flawonoidów (witaminy P) i wapnia. Szczególnie duże zapotrzebowanie na witaminę C ma nasz mózg. Gdy poziom witaminy C w plazmie krwi spada poniżej 20 mikro gram, pojawiają się objawy letargu, co wskazuje na za kłócenia w syntezie neuroprzekaźników i neuropeptydów!

Na szczęście zdrowy i prawidłowo odżywiający się człowiek - a więc spożywający produkty bogate m.in. w witaminę C - wyposażony jest w mechanizmy ochronne, które zwalczają w organizmie wolne rodniki. Czy jednak u wszystkich mechanizmy te są wystarczająco sprawne?! Niedobory witaminy C pojawiają się także na skutek wpływów toksyn środowiskowych. A nikt z nas nie ma wątpliwości, że środowisko, w jakim żyjemy, jest wysoce zanieczyszczone!

Jaka dawka dzienna witaminy C jest wystarczająca, aby zapobiec objawom jej deficytu? W tym względzie naukowcy nie są do końca zgodni. Wiadomo bezsprzecznie, że dobowe zapotrzebowanie organizmu na witaminy jest różne w zależności od wieku i płci. Tzw. zdefiniowana dawka dobowa (ZDD) stosowana w medycynie akademickiej wynosi w Polsce dla obojga płci powyżej 11 lat życia - <60 mg. Coraz większą popularność zdobywa jednak pogląd, że przy dawkowaniu witamin należy uwzględniać masę ciała, tj. powinniśmy dostarczać tyle mg witaminy, ile wynosi masa naszego ciała w kilogramach. Ostatnio zaleca się dawki 180-200 mg, dzięki czemu w plazmie krwi powinien utrzymać się poziom 70 mikrogram. Jednak w innych krajach Unii Europejskiej, a zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych, dawki te są dalece odmienne!

Amerykańska Food and Nutrition Board (FNB) ustalił jako dawkę dzienną dla dorosłych 2000 mg, dla dzieci 1-3 roku życia, 4-8 oraz 9-13 roku życia odpowiednio 400, 650 i 1200 mg/dzień, zaś dla młodzieży 14-18 roku życia 1800 mg.
Nordic Council of Ministers (Rada Nordycka - organ współpracy państw nordyckich) zaproponowała 1000 mg.
Natomiast EFSA (Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności) nie podaje dawki najniższej, i zaleca stosowanie do 1000 mg (l g) witaminy C dziennie.
BfR (Bundesinstitut fur Risiko-berwetung - Federalny Instytut ds. Oceny Zagrożeń, podlegający Ministerstwu Żywności, Rolnictwa i Ochrony Konsumenta) uznaje dawkę 100-150 mg dziennie za wystarczającą do pokrycia zapotrzebowania zdrowego organizmu na witaminę C. Deutsche Gesellschaft fur Er-nahrung (Niemieckie Towarzystwo ds. Żywienia) zaleca jako dawkępodstawową, podtrzymującą 100 mg dziennie. BgW (Federalny Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumentów oraz Medycyny Weterynaryjnej) - 429,5 mg w suplementach żywieniowych.

Medycyna ortomolekularna zaleca m.in.:

- w profilaktyce ogólnej 200-500 mg dziennie;

- przy alergii, alergicznym nieżycie nosa 200-500 mg, lub w postaci infuzji dożylnej 7,5-15 g raz w tygodniu;

- przy nadciśnieniu tętniczym 500 mg - 3 g

- cukrzycy 1-3 g

- przeziębieniach 1-4 g

- zaćmie 500 mg - 3 g

- chorobie Parkinsona 3-5 g

- chorobach reumatycznych 1-3 g Przeciwwskazaniem      wysokiego l dawkowania witaminy C jest: talasemia, hemochromatoza, niedobór glukozo-6-P-dehydrogenazy,     niewydolność nerek.

Pionierem  w  stosowaniu  dużych j dawek witaminy C był Linus Pauling. Pauling zmarł w wieku 93 lat na raka prostaty, ale był w świetnej formie do j końca swoich dni. W trakcie wykładów l pokazywał jedną próbkę pełną witaminy C i drugą z jej odrobiną, tj. zalecaną j dawką 60 mg, twierdząc, że stosowanie] dużych dawek przedłużyło mu o  kilkadziesiąt  lat,   a  odkąd  zacz przyjmować duże dawki witaminy w 1965 roku, nie chorował nawet na zwykłe przeziębienie. Pojedyncze tabletki zawierające te witaminę zaczął przyjmować w roku 1941. Potem zwiększył dzienna dawkę do 18 gram. Doktor Pauling był przekonany, że można żyć dłużej nawet o 12-18 lat, przyjmując codziennie 3,2-12 gram witaminy C, ilość porównywalną z zawartością witaminy C z 50-170 pomarańczy.

W 1973 został założony w Pato Alto, w Kalifornii, USA, Linus Institute of Medicine, a następnie taki sam w Oregonie. Instytuty te prowadzą prace nad rolą, mechanizmami działania i zastosowaniem witaminy C. Dzięki ich działalności problemy związane z dawkowaniem tej witaminy zostały spopularyzowane na całym świecie. Intensywne badania nad witaminą C prowadzone były zwłaszcza w latach 90-tych. W bazie Medline od 1990 roku pojawiło się ponad 4000 prac naukowych na ten temat.

Witamina C a ryzyko nowotworów

Dylemat, czy i w jakich dawkach dostarczać organizmowi witaminę C, wydaje się rozwiązywalny po zapoznaniu się z wynikami badań naukowych prowadzonych np. w USA, a także w wielu krajach europejskich. Dane, które przedstawiamy poniżej, zostały opubliowane w polskim czasopiśmie medycznym „Współczesna Onkologia" (5/1999)!

W USA badaniom poddano populację liczącą 11348 osób, sprawdzając, czy wysoka podaż witaminy C w diecie spowoduje spadek ryzyka zachorowania na nowotwory złośliwe. Ochronny wpływ kwasu askorbinowego zaobserwowano dla wszystkich nowotworów złośliwych rozważanych łącznie. Szczególnie istotne działanie zapobiegawcze witaminy C występuje w nowotworach złośliwych przełyku, żołądka, jelita, odbytu, piersi i szyjki macicy. W epidemiologii nowotworów zwraca się uwagę na zróżnicowany związek przyjmowania witaminy C w postaci naturalnej i suplementacji z zachorowalnością na nowotwory złośliwe o różnym umiejscowieniu i typie histologicznym. I tak: zaobserwowano, iż wysokie spożycie witaminy C zapobiega rozwojowi nowotworów złośliwych jamy ustnej i gardła, a przy niskiej jej konsumpcji występuje ponad dwukrotny wzrost ryzyka zachorowania na złośliwy nowotwór gardła. W odniesieniu do nowotworów złośliwych jamy ustnej, wskazuje się na ochronny wpływ witaminy C pochodzącej z owoców (w przeprowadzonych badaniach nie zauważono statystycznie istotnego związku dla witaminy C pochodzącej ze spożycia warzyw). Ochronne działanie kwasu askorbinowego w nowotworach złośliwych jamy ustnej wykazano także w przypadku stosowania preparatów witaminowych! W badaniach nad wpływem diety na ryzyko zachorowania na nowotwory złośliwe gruczołów ślinowych witamina C okazała się być jednym z czynników ochronnych. Jej wysokie spożycie (powyżej 200 mg dziennie) powodowało spadek ryzyka wystąpienia nowotworów złośliwych gruczołów ślinowych (w porównaniu ze spożyciem poniżej 100 mg dziennie). Wykazano ponad dwukrotny wzrost ryzyka zachorowania na nowotwory krtani wśród osób spożywających w swej diecie najmniejsze ilości witaminy C (poniżej 1000 mg miesięcznie). Wysoka podaż witaminy C obniża również dwukrotnie ryzyko zachorowania na nowotwory złośliwe przełyku. Podobna zależność występuje przy stosowaniu suplementacji.
Zaobserwowano również ochronne działanie witaminy C w nowotworach złośliwych żołądka. Badania w tym kierunku prowadzono także w Szwecji i Niemczech. Wykazano w nich ponad 60 proc. redukcję ryzyka zachorowania na nowotwory złośliwe żołądka u osób spożywających największe ilości witaminy C w stosunku do osób o najniższym spożyciu tej witaminy. Nieco niższą redukcję ryzyka zaobserwowano w badaniu nad wpływem diety na zachorowalność na nowotwory złośliwe żołądka wśród Włochów.

Kwas askorbinowy jest silnie działającym czynnikiem ochronnym w nowotworach złośliwych jelita i odbytu. Wysoka podaż zapobiega rozwojowi zarówno samego nowotworu, jak i stanu przednowotworowego (dysplazji). W badaniu typu case-control przeprowadzonym we Włoszech na licznej grupie (1326 przypadków nowotworów złośliwych jelita lub odbytu, 2024 grupa kontrolna), zaobserwowano prawie 50 proc. (!) spadek ryzyka zachorowania na nowotwory złośliwe jelita i odbytu u osób z grupy o wysokiej konsumpcji witaminy C w diecie (w stosunku do najniższego spożycia). W badaniach przeprowadzonych w Marsylii, osoby z grupy o najniższej konsumpcji witaminy C, były o 80 proc. bardziej narażone na wystąpienie nowotworów złośliwych odbytu w stosunku do grupy o najwyższej konsumpcji. Według zespołu badawczego Tsenga osoby spożywające największe dawki witaminy C (203-2322 mg na dobę) są narażone na niższe ryzyko wystąpienia dysplazji jelita i odbytu w stosunku do osób o najniższej konsumpcji tej witaminy (10-88 mg na dobę). Ochronne działanie kwasu askorbinowego w nowotworach złośliwych jelita i odbytu zostało potwierdzone w eksperymentalnych badaniach na zwierzętach.

W wielu publikowanych badaniach zaobserwowano ochronny wpływ witaminy C na zachorowalność na nowotwory złośliwe płuca. W badaniu typu case-control, przeprowadzonym w populacji 1253 przypadków nowotworów złośliwych płuca i 1274 przypadków kontrolnych, zaobserwowano spadek ryzyka zachorowania na nowotwory złośliwe płuca w grupie osób o najwyższym spożyciu witaminy C, w stosunku do najniższego spożycia. Podobną redukcję ryzyka uzyskano w badaniu kohortowym, które zostało zrealizowane w ramach First National Health and Nutrition Examination Survey Epidemiologic Followup Study, programu przeprowadzonego w USA w populacji 3968 mężczyzn i 6100 kobiet w wieku 25-74 lat. W trwającym 25 lat badaniu kohortowym przeprowadzonym w Holandii, wykazano, że dla 55-letniego mężczyzny palącego powyżej jednej paczki papierosów dziennie, który spożywa małe ilości produktów zawierających witaminę C i nie stosuje preparatów witaminowych zawierających kwas askorbinowy, ryzyko zgonu z powodu nowotworu złośliwego płuca wynosi 25 proc. Dla osoby palącej takie same ilości papierosów, ale spożywającej dużo produktów bogatych w witaminę C i stosującej preparaty witaminowe, analogiczne ryzyko wynosi 7 proc. Osoby palące papierosy powinny spożywać dwu-, trzykrotnie większe ilości kwasu askorbinowego w stosunku do osób niepalących, aby uzyskać taki sam poziom witaminy C w osoczu krwi.
Kwas askorbinowy wykazuje działanie ochronne w nowotworach złośliwych piersi. W badaniu kohortowym przeprowadzonym w Holandii w populacji 62573 kobiet w wieku 55-69 lat, wykazano ponad 20 proc. spadek ryzyka zachorowania na nowotwory złośliwe piersi u kobiet spożywających największe ilości witaminy C, w porównaniu z kobietami z grupy o najniższej konsumpcji. Związek ten potwierdzono w wielu innych badaniach. W analizie 12 badań typu case-control dotyczących wpływu spożycia witaminy C na ryzyko zachorowania na nowotwory złośliwe piersi, wykazano 37 proc. spadek zagrożenia rakiem u kobiet po menopauzie, spożywających największe ilości kwasu askorbinowego (w stosunku do najniższej konsumpcji). Dla kobiet przed menopauzą spadek ryzyka wynosił około 15 proc. Kobiety spożywające dziennie powyżej 1000 mg preparatów zawierających witaminę C, były narażone na niższe ryzyko wystąpienia nowotworu złośliwego piersi, w stosunku do kobiet nie stosujących sztucznej suplementacji. Ochronne działanie witaminy C obserwuje się też w nowotworach złośliwych szyjki macicy. Według badań przeprowadzonych w Nowym Jorku, kobiety spożywające w swojej diecie mniejsze ilości witaminy C, są narażone na wyższe ryzyko rozwinięcia się u nich dysplazji szyjki macicy (stan przednowotworowy). Przeprowadzono również badania, w których zanotowano ochronny wpływ suplementacji witaminy C. Kobiety stosujące preparaty witaminowe, przez okres przynajmniej 15 lat, były narażone na niższe ryzyko rozwoju nowotworu złośliwego szyjki macicy, w stosunku do kobiet nie stosujących suplementacji. W badaniu typu case-control przeprowadzonym we Włoszech, zaobserwowano 40 proc. spadek ryzyka zachorowania na nowotwory złośliwe trzonu macicy u kobiet, które spożywały największe ilości witaminy C, w stosunku do kobiet z grupy najniższego spożycia tej witaminy.

Dotychczasowe wyniki badań wskazują też na 50 proc. redukcję ryzyka zachorowania na nowotwór złośliwy trzustki wśród  osób  spożywających największe ilości witaminy C. Stwierdzono także, że wysoka podaż witaminy C w diecie, a także suplementacja witaminowa, redukuje ryzyko
zachorowania na nowotwór złośliwy pęcherza moczowego.

Mechanizm działania witaminy C

Istnieje  kilka hipotez wyjaśniających ochronne działanie kwasu askorbinowego w nowotworach złośliwych. Witamina C jest zaliczana do związków   najefektywniej   wychwytujących wolne   rodniki,   nietrwałe   struktury | chemiczne, których cechą charakterystyczną jest obecność niesparowanych ? elektronów,   które   powodują   uszkodzenie struktur komórkowych i mogą P prowadzić do zapoczątkowania procesu nowotworzenia. Witamina C jest związkiem chemicznym o charakterze donora i akceptora elektronów, przez co może wychwytywać wolne rodniki i zapobiegać kancerogenezie. Zapewnia utrzymanie odpowiedniego potencjału redoks i zabezpiecza lipidy lipoprotein i błon komórkowych przed atakiem wolnych rodników.

Inny mechanizm ochronnego działania witaminy C polega na blokowaniu reakcji nitrozowania azotanów do nitrozoamin. Znajdujące się w żołądku azotany, mogą być przy udziale bakterii (m.in. Helicobacter pylon) przekształcane w azotyny. Rolą witaminy C na tym etapie jest hamowanie działania bakterii i nie dopuszczanie do procesu nitrozowania. Jeżeli powstaną azotyny, reagują one w środowisku kwaśnym z II-rzędowymi aminami i N-amidami, tworząc N-nitrozoaminy i nitrozoami-dy, związki N-nitrozowe. A większość związków N-nitrozowych posiada właściwości kancerogenne! Nitro-zoaminy mogą powstawać w wyniku procesów zachodzących w organizmie (nitrozoaminy endogenne) lub pochodzić ze środowiska zewnętrznego (nitrozoaminy egzogenne). Źródłem nitrozoamin egzogennych są spożywane produkty, głównie smażone i konserwowane, a także wędliny. Specjalista od oczyszczania organizmu G.P. Małachow, zaleca na l gram spożywanego białka zwierzęcego, zastosować l gram witaminy C w celach przeciwdziałania gniciu białka w jelicie.

Zapobiegawcze działanie witaminy C w nowotworach złośliwych może się przejawiać także poprzez wzmacnianie funkcjonowania układu immunologicznego. Wysoka podaż kwasu askorbinowego zwiększa bowiem poziom immunoglobulin IgG i IgM w surowicy krwi.

Negatywne wyniki badań nad witaminą C ?

Czym tłumaczyć niektóre negatywne wyniki badań nad witaminą C? Po pierwsze, część z nich była badaniami in vitro, tj. prowadzonymi w probówkach, a nie in vivo, tj. na organizmach żywych. Nie każda grupa naukowców zwracała na tę istotną różnicę uwagę. Chwalebnym wyjątkiem jest tu zespół badawczy z Center for Cancer Pharmacology, University of Pennsylvania w Filadelfii, kierowanych przez lana Blaira. Zastrzegli oni bowiem, iż nie należy utożsamiać wyników ich badań ze stwierdzeniem, że witamina C wywołuje raka, gdyż w tych przypadkach, gdy jej działanie nie jest pożądane, uszkodzenia te mogą być w naturalny sposób naprawiane przez nasze komórki. Co więcej, podkreślają istotną dla zdrowia rolę diety złożonej z produktów bogatych w witaminę C i zbilansowanej, bogatej w różne antyutleniacze (jak witaminy A i E). Grupa Blaira zamierza obecnie zbadać prawdziwe działanie witaminy C w komórkach in vivo, starając się wyjaśnić, czy działanie to jest identyczne z działaniem w probówce (in vitro). Po drugie, często badania nad działaniem witaminy C trwały zbyt krótko, bądź też podawane były zbyt niskie jej dawki, by móc zauważyć jej znamienne właściwości.

Witamina C w diecie

Występowanie: 100 ml świeżego soku z cytryny zawiera do 70 mg witaminy C, skórka z cytryny - 200-205 mg/100 g, igliwie sosny, świerku,

modrzewia, cedru, jodły zawiera około 200-270 mg witaminy C/100 g, napar z ziela pierwiosnka - 800 mg, chrzan korzeń - 200-300 mg, owoc dzikiej róży

- 475-2000 mg/100 g, niedojrzałe owoce orzecha włoskiego - 2500 mg/100 g, szpinak - 50 mg, pokrzywa ziele - 170-200 mg, czeremcha owoc - 100-150 mg, porzeczka czarna owoc - 157 mg/100 g, pietruszka, koperek - 150 mg, berberys owoc 120-140 mg/100 g, babka zwyczajna - 20,7-42,2 mg, chmiel liść - 95-90 mg, dziki bez czarny owoc - 200-280 mg, glistnik jaskółcze ziele - 170 mg, jarzębina owoc - 100-200 mg, poziomki owoc - 100 mg, herbata chińska

- 156-233 mg/100 g, papryka -200 mg/100 g, truskawki - 60 mg, kalina - 70 mg, głóg - 250-450 mg, szypiorek - 60 mg, kalafior - 60 mg, pomidory - 40-50 mg, ziemniaki -10 mg, sałata - 30 mg, rzodkiew -20 mg, agrest - 50 mg, czerwona porzeczka - 30 mg/100 g, żurawina - 12 mg%.

Weźmy za przykład tak popularną w naszej kuchni zieloną pietruszkę: 100 g zielonej pietruszki zawiera 150 mg witaminy C. f to jest nasza średnia dawka dzienna przy braku niedoborów i pełni zdrowia! 100 gram? A więc 10 dkg! Wyobraźmy to sobie lub po prostu sprawdźmy przy najbliższej okazji! A ile waży typowy pęczek pietruszki?! Ile więc pęczków pietruszki dziennie należałoby zjeść?! Oczywiście rozważania te dotyczą również pozostałych produktów a nie tylko pietruszki. Pojawia się jeszcze dodatkowe pytanie, o ilość witaminy C w warzywach mrożonych. W przypadku na przykład brokułów stwierdzono (praca opublikowana w Acta Scientiarum Polonorum, Technologia Alimentaria, 2 (1) 2003 Akademii Rolniczej w Krakowie):

• w 100 g świeżego brokuła zawartość 114 mg witaminy C;

• w 100 g zblanszowanego - 80,3 mg witaminy C,

• po zamrożeniu - 78,1 mg

• zaś po 3 miesiącach zamrożenia

- 70,1 mg.

Tak więc w naszym jadłospisie musimy uwzględnić również straty witaminowe na skutek mrożenia i odpowiednio zwiększyć ilość np. naci pietruszki.

Czy można więc uzupełnić braki witaminy C sięgając jedynie po produkty spożywcze? Hm, oczywiście tak, o ile:

• Wykluczymy - jakże częstą obecnie! - nietolerancję lub alergie na nie; dla pewnych osób bogaty w witaminy ananas odpowiedzialny jest za silne, chroniczne biegunki, albo nieprzyjemne swędzenie skóry, występujące dopiero po kilku dniach od jego spożycia. Terapia żywieniowa, która nie uwzględnia bowiem indywidualnie występujących nadwrażliwości na pokarmy, często nie odnosi spodziewanego sukcesu.

• Uwzględnimy poziom naszych kwasów żołądkowych - często nie-zdiagnozowana niedokwaśność żołądka upośledza wchłanianie.

• Jesteśmy pewni, że w naszym jelicie cienkim istnieje odpowiednie środowisko o właściwym pH.

• Zachowamy właściwy sposób przygotowywania potraw, gwarantujący, że witamina C zawarta w tych produktach nie zostanie zniszczona;

• Niedobory nie są duże - a bardzo wiele czynników „okrada" nasze organizmy z witaminy C.      

mgr Anna Kozłowska-Ryś PROMORA POLSKA




Dodaj do:  Wykop.plWykop FacebookFacebook BlipBlip FlakerFlaker Śledzik
   Odsłon: 3 671
Oceń: 0.0 (0 głosów)
Tagi: witaminac  


KOMENTARZE (0) dodaj komentarz
PRZEGLĄDAJ
Najnowsze
Najpopularniejsze
Najwyżej oceniane
Najczęściej komentowane

KATEGORIA
Wszystkie

PODOBNE WPISY  


Strona główna|Moje konto|Filmy|Zdjęcia|Blog|Użytkownicy|Forum Reklama © streemo 2014 top^